Elveda bu şehrin sokakları…

… ve artık yeni bir şehirdeyim. Şehirlermi insanlara alışır, yoksa insanlarmı şehirlerin içinde kaybolur. Yıllar sonra tekrar yaşadığım şehri, Mersini, Arkadaşlarımı, Denizi, Güneşi kısacası herşeyi arkamda bırakıp gidiyorum. Gitmek mi zor, Alışmak mı acaba? Bu gece gidiyorum bu şehirden; Elveda bu şehrin ışıkları, Elveda gökyüzü, Elveda bu şehrin sokakları… Sizleri yüreğimin en derinliklerine gömüp gideceğim bu gece.Taşınmak… Belkide artık en nefret etiğim şey. Şimdi ben burda neyaparım tek başıma? İğrenç bir müdür, alışmaya çalıştığım iş arkadaşları ve makinalar. Artık sabah uyanıp pencereden baktığımda hiçbirşey eskisi gibi değil. Hey kimse yokmu bu şehirde?… Çok bir çok insan var ama bana bakan yüzler sanki neden geldin buraya der gibi, Offf be bir hoşgeldin diyen yok mu bana? …(sessizlik)… Ama ben geldim ve artık burdayım. Umarım Niğdeye alışırım. Heyy Niğde ben geldim!… Artık burdayım!… Artık burdayım… Artık… Buradayım. Elveda mersin, Elveda dostlarım, Elveda yaşadığım aşklarım… Sizleri yüreğimin en derinliklerine gömüp gideceğim bu gece.Ama birgün ne olursa olsun, her ne sebeple olursa olsun Geri döneceğim!…